إسراء

من که تسبیح نبودم تو مرا چرخاندی            

  مشت بر مهره ی تنهایی من پیچاندی

مهر دستان تو دنبال دعایی می گشت            

  بارها دور زدی ذهن مرا گرداندی

ذکرها گفتی و بر گفته ی خود خندیدی            

  از همین نغمه ی تاریک مرا ترساندی

بر لبت نام خدا بود خدا شاهد ماست              

 بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندی

دست ویرانگر تو عادت چرخیدن داشت         

 عادتت را به غلط چرخه ی ایمان خواندی

قلب صد پاره ی من مهره ی صد دانه نبود     

  تو ولی گشتی واین گمشده را لرزاندی

جمع کن رشته ی ایمان دلم پاره شده است         

 من که تسبیح نبودم تو مرا چرخاندی...

ـ برلبت نام خدا بود...