... و دستهایم پینه بسته اند از بس دانه های تسبیح را چرخاندم و بدنبال نفسم تسبیح را دور زدم ...
... دستانم گمشده ای دارد از جنس خاک ... از جنس تسبیح ...از جنس سبحان الله ...
...
... ماه خیره ماند تا بازی نفس با دستانم را ببیند ...
+ نوشته شده در دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 18:2 توسط زهرا
|
