ششهدا در قهقهه مستانه شان و در شادی وصولشان عند ربهم یرزقونند و از نفوس مطمئنه ای هستند که مورد خطاب فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی پروردگارند ...
دوست دارم از شهدا بنویسم همانها که همواره هستند و با نگاه نگرانی به ما خیره شده اند که در این وانفسای دنیا به چه دل خوش کرده ایم و خود را باخته ایم ...
دستهایم می لرزد و اشک...
... آنها نمرده اند بلکه زنده اند و در نزد پروردگار خود روزی می خورند...
مردان مرد روزگار ! عاشقان بی ادعا !! چقدر این روزها جای چنین مردانی خالیست !! نه!باید چشم دلم باز شود ! آنها همین جایند ... کنار ما ! میشود دستهایشان را روی شانه هایمان حس کنیم... همین جایند...
ـ گل اشکم شبی وا میشد ای کاش شهادت قسمت ما میشد ای کاش!!
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 21:41  توسط زهرا
|